TASTEND EN VEGEND NAAR RAKE DRONKENSCHAP RAMMELEND
door Bela Luttmer, 2006
En toen klonk plotseling die frisse muziek, dwars door het (...)
Trouw, 16 december 2005
Volgens de Van Dale betekent 'touché' een 'treffer bij het schermen', 'betasting met de vinger' (medisch) en 'penseelstreek' (beeldende kunst). Raken, tasten en vegen, dat deed Slagwerkgroep Den Haag onder strakke leiding van Jussi Jaatinen woensdag in het Amsterdamse Felix Meritis als de beste.
Het Haagse ensemble was terug van nooit weggeweest. Na het aanvankelijke doodsvonnis van de Raad voor Cultuur, sleepten de slagwerkers er uiteindelijk toch een soort gratie uit. Zij het in financieel ernstig beknotte vorm. Het programma 'Touché' is de eerste reguliere serie concerten die het ensemble in zijn nieuwe status verzorgt. Raak was het programma zeker, met een viertal stukken die prettig met elkaar contrasteerden en samen een mooie spanningsboog maakten. Van Peter Adriaansz (artistiek leider van het ensemble) klonken zijn fijn geëtste '7 Dances for Percussion 4-tet' voor het eerst compleet: een intiem maar streng inheems ritueel voor vier slagwerkers. Die bespeelden de door Adriaansz beperkt afgemeten ruimte in opperste concentratie.
In al zijn rituele ongenaakbaarheid raakte Adriaansz' idioom nog het meest aan dat van de uit Alaska afkomstige John Luther Adams (dus niet die ene John Adams). Een authentieke stem die meer bekendheid moet krijgen buiten Amerika. De Nederlandse première van zijn energiek-tribale 'Sauyatugvik' (een verwijzing naar de Eskimo's waar Adams zijn inspiratie vandaan haalde) wees al vooruit naar zijn recentere werk: prachtige statische sneeuwlandschappen die worden afgestast door het zonlicht waarmee hij lijkt te componeren.
Tastend en buitenissig was 'Grand Sonata' van Geoffrey King, een in Nederland wonende Schot die een collage-achtig concert voor twee piano's en vier slagwerkers had gemaakt, dat nog het meeste weg had van een omgekieperde kast met bladmuziek. Je hoorde van alles voorbijkomen, van Satie en Antheil tot Messiaen. Maar voordat je daar als luisteraar de vinger op kon leggen, was het stuk alweer in een andere staat van prettige dronkenschap, hoeken slaand in de straten van een stad bij nacht. Met tsjirpende vogelfluitjes, sleebellen, castagnetten en een aandoenlijk koraal op slagwerkinstrumenten als schuivende decorstukken.
Met vegen tenslotte had het stoffig-frisse 'I Delayed People's Flights' van het duo Mayke Nas en Wouter Snoei alles te maken. Vier slagwerkers schoven hoorbaar en ritmisch met hun stoelen en beschreven op die manier ook vier schoolborden; die werden op hun beurt weer versterkt, vervormd en uitvergroot door de elektronica van Wouter Snoei. Het uitvegen van de zelfbeschuldigingen (naar het toneelstuk van Peter Handke) die als strafregels op de borden werden gekalkt, leverde kolommen aan stofwolken op.
Visueel en auditief maakte het duo een ongelofelijk spannend en origineel werk, vanuit een al even sterk idee. Touché (betekenis 1) voor Slagwerkgroep Den Haag.
www.trouw.nl
door Kasper Jansen, 2006
En zo klonk tijdens het getakel en gesjouw de wereldpremière (...)
by John Parales, 2006
The Dutch composer Mayke Nas's "La Belle Chocolatière," played (...)
door René van Peer, 2006
De vier zangers van het Egidius Kwartet staan midden voor op (...)
door Anthony Fiumara, 2005
Met vegen tenslotte had het stoffig-frisse 'I Delayed (...)
by Clarke Bustard, 2005
Mayke Nas' "DiGiT #2" (2002-03) was a kind of highbrow (...)
by Guy Livingston, 2004
Highlights of the Aleph show included trumpeter Lutz (...)
by Helen Meany, 2004
Watching somebody type may not sound fascinating but in this (...)