GRIMMIGE TOON BIJ HET NEDERLANDS BLAZERS ENSEMBLE
door Bela Luttmer, 2006
En toen klonk plotseling die frisse muziek, dwars door het (...)
Brabants Dagblad, 23 april 2006
De vier zangers van het Egidius Kwartet staan midden voor op het podium van de Tilburgse Concertzaal te zingen, wanneer vier leden van het Nederlands Blazers Ensemble met zwarte zijden handschoenen aan achter hen opduiken, en hen langzaam de mond snoeren. Het was een van de krachtigste beelden in een indrukwekkend concert dat zich afzette tegen de voortschrijdende commercialisering van het cultuurleven in Nederland.
Dit beeld besloot het aandeel van de Tilburgse componiste Mayke Nas aan De zeven Deugden, bedoeld als tegenhanger voor Die sieben Todsünden van Brecht en Weill, waarin een vrouw tijdens pogingen om aan geld te komen voor haar familie de zeven hoofdzonden begaat. De boodschap heeft in ruim zeventig jaar niets aan geldigheid ingeboet. Integendeel, zo betoogden auteurs en componisten bij monde van de musici. Het werk van de twee Duitsers kreeg een vlammende uitvoering, waarbij de sopraan Tania Kross en danseres Raphaëlle Delaunay de wijze en de onbesuisde zijde van Anna uitbeeldden, op muziek die doorschoten was van de stijl uit de cabarets van de jaren dertig. Het Egidius Kwartet gaf als hypocriete familie commentaar op Anna's voortgang, uit eigenbelang erop gespitst dat ze met een rekbare moraal binnen de grenzen van de wet zou blijven.
De toon werd zwarter en grimmiger in het tweede deel van het concert, de teksten direkter. Als rode draad liepen er citaten over kunst doorheen van Nederlandse politici, door Cornelis de Bondt op basis van recitatieven van Johann Sebastian Bach gearrangeerd voor het Egidius Kwartet. Woorden van kille onverschilligheid gebracht met veel schijnheilig vertoon van devotie. Wat ook steeds terugkwam was een doods kloppen met bezemstelen op het podium door de musici, angstaanjagend in zijn onverbiddelijkheid. Een portret van Medy van der Laan, leunend op een harp, hing op een prominente plaats. Theatrale presentaties kunnen afstand kweken, maar de bijtende muziek en de grimmige humor hielden je bij de les - met een beroep op de democratie wordt een cultureel afbraakbeleid gevoerd dat zijn weerga niet kent. Een daad van verzet waar een ingehouden maar lang en gemeend applaus op volgde.
www.brabantsdagblad.nl
door Kasper Jansen, 2006
En zo klonk tijdens het getakel en gesjouw de wereldpremière (...)
by John Parales, 2006
The Dutch composer Mayke Nas's "La Belle Chocolatière," played (...)
door René van Peer, 2006
De vier zangers van het Egidius Kwartet staan midden voor op (...)
door Anthony Fiumara, 2005
Met vegen tenslotte had het stoffig-frisse 'I Delayed (...)
by Clarke Bustard, 2005
Mayke Nas' "DiGiT #2" (2002-03) was a kind of highbrow (...)
by Guy Livingston, 2004
Highlights of the Aleph show included trumpeter Lutz (...)
by Helen Meany, 2004
Watching somebody type may not sound fascinating but in this (...)